- Yangın söndürücün var mı? - Bir yangın...
Yangını söndürmek için.
Arabada bir tane var, ama daha büyüğü gerekebilir.
Sokağın köşesinde kendini yakmak isteyen biri var!
Evet, teşekkürler. İlgileniyoruz. Bunun için ne kadar istersin?
Güzel gözlükler.
Kendini cennete gönderebilir, bu kendi seçimi.
Ama kaşlarımı yanında götüremez.
Ne? Ne yaptığın benim umurumda mı sanıyorsun?
Sizi lanet pislikler, domuzlar, hayvanlar!
Adını biliyor muyuz?
Liam Hughes, 23. İşsiz. Eroinman.
Neden üzgün?
- Eski kız arkadaşı. - Eski kız arkadaşı.
Üç gün önce ondan ayrılmış,
şimdi de en yakın arkadaşıyla yatıyormuş.
Hayır, hayır. İyiyim.
Yüksek rütbeli, iyi eğitimli özel bir uzman ara bulucu
Wakefield'dan buraya geliyor.
Tahmini geliş zamanı?
Aslında, sadece sen ve ben varız.
Git ve komedi departmanını kapat.
Hakiki insan barbeküsü!
Biraz daha yaklaşırsan kendimi yakarım, tamam mı?
Ne oldu Liam?
Onu neden getirdiğini anlamadım.
Yanlışlıkla kendini tutuşturursan...
- Kaza olmayacak! - Sana köpük püskürtülecek
ve inan bana hiç iyi görünmeyeceksin.
POLİS
Peki her şey bu noktaya nasıl geldi?
Rezil oldum.
Rezil mi oldun?
- Bu konuda konuşmak istemiyorum, tamam mı? - Pekâlâ.
Bilirsiniz, lafla peynir gemisi yürümez.
Tamam. Peki sadece şunu söyleyebilir miyim Liam?
Çakmak beni tedirgin ediyor.
Çok içmişsin, titriyorsun ve istemeden
ona basabilirsin, onu yere bırakmanı istiyorum.
Beni yalnız bırak seni aptal orospu.
Mutsuzsun, bunu anlıyorum.
Demek istediğim, bütün bu dumanlarla ve dürüst
olmak gerekirse bilincini nasıl açık tutuyorsun?
İstesen de istemesen de her an patlayabilirsin.
Patladığında da,
küçük değil, büyük bir patlama olacak.
Diğer büyük şey ise, acı verecek olması.
Üç saniye sonra seni söndürmem için bana bağıracaksın,
yedi saniye sonra seni vurmam için bana yalvaracaksın.
Bir ara bulucum var
sana doğru geliyor ama trafikte sıkıştı.
Tamam.
En önemli şeyin, kişiyi konuşturmaya devam etmek olduğunu söylüyor.
Evet, sanırım bunu hallettik.
Bu arada ben Catherine.
Kırk yedi yaşındayım, boşandım, eskiden eroin bağımlısı olan
kız kardeşimle yaşıyorum. İki yetişkin çocuğum var.
Biri öldü, biri benimle konuşmuyor ve bir de torun. Yani...
Neden?
Neden seninle konuşmuyor?
Karışık bir durum. Senin hakkında konuşalım.
Nevison Gallagher İştirakları ENDÜSTRİYEL SOĞUTMA
Nevison seni bekliyor Kevin.
Ah. Muhteşem. Teşekkürler.
Kevin.
- Nevison. - Ne oldu?
Hiç. Hiçbir şey yok.
Öyle mi. İzin verir misin?
Oturabilir miyim?
Olan şu, pekâlâ...
Melissa.
- Melissa. - En büyük çocuğum.
Melissa'nın kim olduğunu biliyorum Kevin.
Çok muhteşem ve akıllı.
Onu Salter Hebble Lisesine sokmaya çalıştık
ama okul bölgesinin dışında oturuyormuşuz.
Olay şu ki, biz... Jenny. Bu Jenny'nin fikriydi.
Melissa St Bartholomew'in giriş sınavına girdi.
Ona bir yer teklif ettiler. Ama burs vermediler.
Rekabet çok büyük.
Onu oraya gönderebilmek isterdik ama tabii, demek istediğim...
Maaşıma zamma ihtiyacım var.
O okula gönderemezsek, Wellesley Hill'e gitmek zorunda kalacak,
bildiğiniz gibi, fena değil ama...
St Bartholomew onun için çok iyi bir fırsat.
Sana az para ödemiyorum Kevin.
- Hayır Nevison, bunu biliyorum. - Ne kadar?
Yılda 9800 sterlin.
9800. Peki ya Catriona?
Catriona sekiz yaşında.
Evet ama aptal değil, haksız mıyım?
Birini gönderip diğerine hayır diyemezsin.
O konuyu zamanı gelince düşünürüz.
Beş yıl için 19,600, muhtemelen yedi yıl olacak.
- Bu neredeyse 140,000 sterlin. - 137,200.
Wellesley Hill kötü bir okul değil Kevin.
Demek istediğim...
Akıllı bir çocuk nereye gitse başarılı olur. Bana bak!
Bu... Hepimiz için iyi bir örneksin,
tabii ki Nevison. Bu...
Mesele şu ki, burada çalışan 115 kadrolu çalışan var Kevin.
Çalışan sayısını biliyorum Nevison. Maaşlarını ben ayarlıyorum.
Çocuklarını St Bartholomew'e göndermek için herkes zam istese,
kâr yapmam zor olur, değil mi?
Bütün miktarı kastetmemiştim...
Ne yapacağımı söyleyeyim Kevin.
Bunu düşüneceğim.
Catherine!
- Merhaba. - Seni yakalayabileceğimi düşündüm.
Bu sabah kendini yakmaya
çalışan adam hakkında bir şeyler biliyor musun?
Evet, yakmadı.
Hayır, yakmakla tehdit edeni diyorum.
Bir olay oldu ve polis memurları olayı
hızlı ve etkili bir şekilde çözdü.
- Pek heyecan verici olmadı. - O kadar heyecan verici değildi.
Bu akşam için planın var mı?
Televizyon.
Sen...
Dışarıda bir şeyler yemek istemezdin, değil mi?
İşimi kaybedeceğim. Hepimiz kaybedeceğiz.
The Gazette kapanıyor.
Şaka yapıyorsun.
128 yıldır yayında ve şimdi...
Aslında tam olarak kapanmıyor, internette devam edecek.
Tanrım, Richard. Çok üzgünüm.
Yarın resmi olarak duyuracaklar. Dört haftam kaldı.
Şimdi gitmem lazım, Ryan'ı almam gerekiyor.
Bildiğini farz ediyorum ama bunu daha bu sabah duydum.
Mahkemedeki bir olaya bakıyordum.
Tommy Lee Royce serbest bırakılmış.
Biliyor muydun?
Hayır.
Yani bu aralar olduğunu biliyordum, ama...
Belli ki çıkmış.
Hey!
Catherine!
Merhaba! Pardon, beş dakikan var, değil mi?
Ryan!
Ryan genelde tatlı bir velettir.
Ama sonra bu sevimsiz öfkeye yenik düşüyorsun.
Hüsrana uğramanı anlıyorum,
ama bunu aşmanın daha iyi yollarını bulmalısın.
Birini incitti mi?
Aslında hayır, kendi kendini incitti.
Başka kimse incinmedi, ama önemli olan Ryan, incinmiş olabilirlerdi.
Sandalyeleri odanın diğer ucuna fırlatmaya ve kabul edilemez
bir dil kullanmaya başladığında...
Biliyorsunuz, diğer çocukları koruma sorumluluğumuz var.
Televizyon izliyorum.
Önce üzerini değiştirebilir misin lütfen?
- Neden? - Çünkü öyle söyledim.
- O zaman biraz meyve suyu alabilir miyim? - Sormana gerek var mı?
Demek istediğim bana getirebilir misin?
Üzerini değiştir.
Bu sabah Sowerby Köprüsünde bir adam kendini ateşe vermiş.
Hayır, yakmadı.
Öyle görünüyor. Dükkandaki kadın dedi.
Bunları istiyor musun?
Ah, evet.
Meşgul müydün?
Tüm öğleden sonra bahçedeydim, daha yeni geldim.
Çaydanlıkta biraz çay var.
Richard'ı gördüm.
Akşam yemeğine çıkarmak istiyor. Olur mu?
Ryan'a bakabilir misin?
Tabii. Biraz çılgınca, değil mi? Eski kocanla yemeğe çıkmak.
Yeni ve daha genç model bir şey demeyecek mi?
Yine canı sıkkın.
Sınıfın diğer ucuna bir sandalye fırlatmış
ve Bayan Mukherjee'ye siktir demiş.
Bazen aşırı tepki verdiklerini düşünmüyor musun?
Tommy Lee Royce hapisten çıktı.
Evet. Evet. Evet, duydum.
Neden bana söylemedin?
Seni üzmek istemedim.
En iyisini yaptın.
Yeterince iyi değildi.
Önemli değil.
Önemli.
En azından bunu düşündü.
Sonra da hayır dedi.
Hep düşük olasılıktı.
Ben herhangi biri değilim.
Tanrı aşkına!
Hayır. Hayır ve o da bunu biliyor.
Öyle mi? Biliyor mu? Bunu nereden biliyor?
Bunu bildiğini göstermek için ne yapıyor?
Bunu bildiğini gösteren küçücük bir şeyi söyle.
Kevin sonuçta herhangi biri değil, haksız mıyım?
Tabii ki değil.
Ve uzun uzadıya düşündüm.
Başkası olsa bu kadarını bile yapmazdım.
Başkası olsa, "Kaybol" derdim.
Sana bundan bahsetmem,
önemsediğim bir karar olduğunu gösteriyor.
- Değil mi? - Bana bakmıyorsun.
Söylediğin şeylere katılacağımı düşünmüyorsun, değil mi?
Onun eğitimine ne kadar harcadık?
Yine başlamayalım.
İşe yaradı mı?
Resmen parayı boşuna harcadım.
Tamam, hadi bir de kapıyı çarp!
Çat!
Çok gereksizdi.
İyi biriyim Helen. İyi de bir patronum.
Herkes için yapamayacağım bir şeyi, tek bir kişi için yapamam.
Bu Kevin olsa bile...
Sen...
Günün güzel geçti mi tatlım?
Neyi anlamadığını bilmiyorum.
İşini yeni kaybetmişken taşınmazsın, değil mi?
Sen olsan anlardın.
Evet, eh ne yaparsın.
Gittin onunla evlendin.
"Bir şeyler çıkar" dedi, ben de
"Neredeyse 50 yaşındayım ve başka bir şey için eğitim almadım" dedim.
Hayır.
Konusu açılmışken,
sabahki adamın hikâyesi neydi?
Ah, Richard...
Ailevi bir konuydu.
Körkütük sarhoştu ve esrardan kafası bir dünyaydı.
Kız arkadaşı onu terk etmiş,
her günkü taşra hikâyeleri.
Onu nereye götürdüler?
Kim onu nereye götürdü?
Sağlık ekibi. Yani orada olduklarını varsayıyorum.
Bilmiyorum, sormadım. Gözden ırak, gönülden ırak.
Onu nasıl sakinleştirdin?
Sakinleştiremedim ama denedim. Sonra sigaralarını çıkardı.
Benzine batmış sigarayı yakmanın
çakmağı ateşlemekle aynı şey olacağını kavrayamadı,
dolayısıyla ben de ona köpük sıktım.
Adı neydi?
Ben...
Ne yapman gerektiğini bilmek ister misin?
Şuna ne dersin?
Suçu fakir, cahil, yanlış yönlendirilmiş,
bir salağa atmaktansa büyük bir makale yaz.
Neden buralarda aşırıya kaçıldığına dair
ulusal gazetelere satacağın bir makale yaz
- Aşırıya derken? - Uyuşturucular! Boşa giden hayatlar!
Bu vadide her tür pislik var.
İşte hikâyen.
Nereye götürdüklerini mi bilmek istiyorsun?
Muhtemelen psikiyatri birimine götürdüler. Oysa ihtiyacı olan
tek şey, ateş ve benzin yan yana gelirse
ne olacağına dair bir gösteriydi.
Ne kadar kötü olacağından bihaberdi.
Tommy Lee Royce nerede yaşıyor?
Hiçbir fikrim yok.
Buralarda mı oturuyor?
Catherine.
En az benim kadar sen de biliyorsun. Muhtemelen daha fazla.
Serbest bırakıldığında adres vermedi mi?
Evet, annesinin adresi.
Hapishaneye gidip şartlı tahliyeyi aradım.
Annesi Rishworth'te bir evde yaşıyor, ama orada değildir.
Teşekkürler.
Rica ederim.
Seni saat kaçta bekliyor? Rotherham'den?
Gece yarısında.
İçeri gel. Arabada sevişmek için çok yaşlıyım.
Şanssızız.
Güzel bir evimiz var.
Mükemmel iki çocuğumuz var.
Nevison şansımızı kendimiz yaratırız der.
Nevison için söylemesi kolay.
Salak bir laf.
Şanssız olmayı kim ister?
Fırsat çıkarsa hepimiz değerlendiririz.
Tabii fırsatları fark edersek.
Bence iyiyiz.
Her şey göz önüne alındığında.
Her şey göz önüne alındığında mı? Bu da ne demek oluyor?
Hiç. Sadece...
Ne kadar küçük, sıkıcı ve sıradan olduğumuz düşünüldüğünde.
O şirketin yarısı benim olmalıydı Jenny.
Ama bunun yerine her gün oraya gidip gülümsemem,
domalıp kıçıma almam gerekiyor.
Üzgünüm, ama böyle hissediyorum.
Her geçen gün, her geçen hafta,
her geçen ay ve her geçen yıl.
REBECCA CAWOOD (BECKY) CATHERİNE VE RİCHARD'IN
SEVGİLİ KIZI VE DANİEL'IN KIZ KARDEŞİ
Bu mezarın üzerine bozuk para bırakılmış nine!
Hoş Geldiniz UPPER LIGHTHAZELS ÇİFTLİĞİ KARAVAN PARKI
BOŞ YERLER
- Ashley! - Kevin.
- Jenny. - Merhaba.
- Bayanlar! - Merhaba Ashley.
- Selam! - Sana bir çek var.
- Acelesi yok. - Sonra uğrarım.
İstediğin zaman. Beni bilirsin, bir yere gittiğim yok.
Erişimini hallettim Jenny.
Oyun odasına tekerlekli sandalye erişimi.
- Masa tenisi oynamayı seviyorsan. - Ah, Ashley!
Masa tenisi oynayabilirsin, değil mi? Sen...
Oynayabilirim. Masa tenisi oynamaya bayılırım.
Tamam, güzel, o zaman sizin için her şey hazır.
Oynayacak kimseyi bulamazsan Ben ve Sam buralarda.
- Evet! Dışarı çıkabilir miyiz Baba? - Tabii ki.
- Hoşça kal anne! Hoşça kal baba! - Güle güle!
Hafta sonunun keyfini çıkarın!
Onu alın. Ashley. Çok güzel bir örnek.
- Neyin örneği? - Bahsettiğim şeyin!
O arabaları gördün mü? Yepyeni. Seksen bin kadar.
Tatil için karavan kiralayarak kazandığı para.
Belli ki yanlış işteyim.
Ne yanlışlar yaptığımı Tanrı da biliyor ya
Her şeyi biliyor.
Evet!
Dün gece duyduğum Richard mıydı?
Daha önce bin defa yapmadığımız hiçbir şey yapmadık.
Hey, kimseyi yargılamıyorum.
Onun için üzülüyorum. İşini kaybetti.
Eşi başının etini yemiş ve...
Ne?
Ben de yalnızlık çekiyorum.
Tüm gece aklımda Tommy Lee Royce olsun istemedim,
başka bir şey istedim.
- İşe yaradı mı? - Hayır.
Artık buralarda oturmuyor bile olabilir, belki de...
Clare, herif Manchester'ı yurt dışı sayan bir tip.
Başka bir yere gitmek aklının ucundan geçmez.
Başka bir yere nasıl gidileceğini bilmez.
O bir sıçan gibi.
Asla bir metreden uzağa gitmez.
Hey, 475. Bu doğru miktar mı?
Tam üstüne bastın Kevin.
Kahretsin.
Bu...
Bu sizce ne çocuklar?
Beni arayabilirsin patron. Hiçbir fikrim yok.
Hiç bunun gibi bir şey görmedim.
Belki de polisi aramalısın.
Evet. Evet, aramalıyız. Haklısın.
Ben...
Seninle biraz konuşabilir miyim Kevin?
Gelecek sezonun kiraları hakkında.
Üzerinden geçmek istediğim birkaç ayrıntı var, o kadar.
Daha sonra yapsak olur mu?
Jenny'ye alışveriş poşetlerini taşıyacağım demiştim. O...
Bira ister misin?
Hayır, hayır, ben...
- Gel, bir bira iç. - Biraya ihtiyacım yok.
Sorun ne? Sadece sana bira teklif ediyorum.
Git ve bir bira iç Kevin.
Dinle.
Endişelenmene gerek yok. Benim hakkımda.
Hiçbir şey görmedim.
Görebiliyorum. Bu esrar!
Hayır, yani...
Demek istediğim, kum torbalarımda neden torbalarca deve boku olduğunu
bilmiyorum, ama neden? Beni bir şeyle mi suçluyorsun?
Sorun istemiyorum Ashley.
Az önce Jenny ve karavanın yanına gitmek istedim ve...
Tehdit etmek beni mutlu etmiyor Kevin.
Jenny'yi severim, kızları severim,
ama beni bir şeyle suçluyorsan, bu çok ciddi bir şey.
Ashley. Ashley. Dinle, bu...
Bana güvenebilirsin.
Bana inan. Bence insanlar en iyi bildikleri şekilde para kazanmak
zorunda ve evet, aslında evet. Bir bira içerim.
Gerzek.
Yarım milyon pound kazanmak ister miydin?
- Efendim? - Tek başıma yapabileceğim bir şey değil.
İyice düşündüm, detayların çoğunu iyice düşündüm.
Ama yardıma ihtiyacım olacak.
Pekâlâ, dinliyorum.
Navison Gallagher'ın bir kızı var.
Ann.
Nevison yarım milyon pound kaybetmeyi kolaylıkla kaldırabilir.
Daha fazla olursa polise gidebilir.
Onun bu kadar parayı bankadan şüphe uyandırmadan
nakit olarak çekmesi birkaç günü,
muhtemelen bir haftayı bulacaktır.
Onu nerede saklayacağımızı... Yani saklayacağını bilmiyorum.
Dediğim gibi, henüz düşünmediğim ayrıntılar var,
ama temelinde...
Sen onu...
Kaçırmaktan mı bahsediyorsun?
Liseyi yeni bitirdi ve işi yok.
Onlardan başka kimse onu özlemez. Yalnızca birkaç günlüğüne.
Sadece bu kadar sürecek.
İhtiyar Nev'i sevdiğini sanırdım.
Hayır.
Hayır, Ashley. İhtiyar Nev'den hoşlanmıyorum.
Babamla dost olduklarını biliyor muydun?
Okuldayken. Aynı sokakta büyüdüler.
Fikri birlikte buldular.
İşe birlikte başladılar.
Sonra babam muhasebeci olmak için üniversiteye gitti
ve döndüğünde Nevison ona iş teklif etti.
Ortaktılar!
Sonra bir şekilde Nevison her zamanki gibi yan çizdi.
Avukatları devreye soktu.
Babam da her zamanki gibi bunu kabul ediverdi.
Bunu düşünebilir miyim?
Nevison'dan Melissa'nın okulu için
zam istediğimde aynı şeyi söyledi.
Düşündü
ve sonra hayır dedi.
Sen ne dedin?
Ah. Hallettik, sorun yok.
İşe yaramazın teki. Onu düşünüp endişelenmek gereksiz.
Yeni arkadaşını pek sevmedim.
- İdare eder. - Hayır, çok sessiz.
- Tavsiyeyle geldi. - Bana garip garip bakıyor!
Ah, saçmalama.
Sekiz yıldır içerideydi, daha yeni çıktı.
Su ısıtıcısını çalıştır.
Seninle konuşmak istediğim şeyler var.
Her ikinizle de.
Tommy!
Bir bardak çay ister misin?
Baba? Ashley eve gitmeden önce iki dakikalığına
uğrar mıyız diye soruyor.
Tamam.
Senden bir iki detaya daha ihtiyacım var ama prensipte evet.
Biraz farklı,
ama Lewis, Tommy ve ben başa çıkabileceğimizden eminiz.
Evet, bu...
Masraflarımın olacağı açık, yani sana teklifim şu,
%10.
On mu? Ama... Hayır, bak, bu...
Elli binden bahsediyoruz Kevin.
Aşağı yukarı çocuğu okutmaya yeter.
- İstediğin buydu, değil mi? - Yarısını isterim!
Yarısı makul değil, Kevin!
Burada riski alan benim. Sen değilsin.
Bilgiyi sana ben verdim!
Evet, ama gerçekte
ben ve çocuklar bu işi sen olmadan da gerçekleştirebiliriz.
Şimdi ne oldu?
Yapamaz mıyız?
Yani aslında sana bunu teklif ettiğim için şanslısın.
Bunu yapamazsın. Doğrudan...
Ne? Ne yapabilirsin?
Polise kumumdan mı bahsedeceksin?
Ne kumu?
Aramız bozulsun istemiyorum Kevin.
Melissa'yı düzgün bir okula göndermeni istiyorum.
Onun hak ettiği bu, senin hak ettiğin bu.
Elli bin daha zengin olacaksın,
olan biteni bilmeyeceksin bile.
Yüz. Yüz bin.
Zamanı geldiğinde Catriona'nın da gidebilmesini istiyorum.
Tamam.
Pekâlâ. Yüz.
Ne... Ne zaman...
Ne kadar az bilirsen Kevin.
Sen bir kapalı kutusun. Değil mi?
Siktir git.
Sanırım bu Swahili dilinde "İçeri gel" demek Sarge.
- Ben desem ırkçı olurum. - Hayır.
Hey, hey. Arama emrin nerede?
Emrim yok, ihtiyacım da yok.
Biri dokuz dokuz dokuzu aradı
ve bu daireden çığlık sesi geldiğini söyledi.
- O bendim. - Oydu.
Başıma vurdu.
- Kazayla. - O şeyle.
Bu bir kazaydı.
Adın ne?
Sen evlat, seninle konuşuyorum.
Jason Tindall. İstersen bana Tinner diyebilirsin.
Pekâlâ, ayağından şırıngayı çekebilir misin lütfen?
Kevin. Merhaba. Nevison seni görmek istiyor.
- Ne için? - Bilmiyorum.
Ah, Kevin. İçeri gel, otur, kapıyı kapat.
Ters giden bir şey mi var?
Hayır.
Buna geleceğiz.
İyi haber, maaşını şu an değiştiremiyorum,
en azından şu an değil, ama şunu yapacağım
ve kesinlikle bunu herkes bilsin istemiyorum
çünkü gerçekten bunu herkes için yapamam,
onların okul ücretini ödeyeceğim.
İkisininkini de.
Helen ve Ann'e teşekkür etmelisin.
Öyle ya da böyle. İkisi de beni azarladı.
Ann. Gerçekten mi?
Yani?
Ben...
Ne diyeceğimi bilmiyorum.
Başka bir şey daha vardı.
Uzun zamandır düşünüyorum...
Emekli olmak değil, delirirdim, ama biraz izne çıkmak.
Olay şu ki,
Helen'a karaciğer kanseri teşhisi kondu.
- Helen mı? - Dört ay oldu.
Hastalığın seyri...
Neyse.
Yapmak istediği şeyler var.
Geçmişte ziyaret ettiğimiz yerleri...
Yani...
Söylemeye çalıştığım şu, vekilim olmanı istiyorum.
Bazen seni hafife aldığımı düşündüğünü biliyorum Kevin, ama...
Sorumlu müdür yardımcısı.
Geçici. Olabilir, olmayabilir.
Görüşürüz!
Kendine iyi bak! Güle güle!
Üzgünüm Catherine.
On dakikan var mı?
Sorunun köküne inmeden
bu tür davranışları tekrarlamasına izin veremeyiz.
- Hayır, ben... - İşte...
Diğer ebeveynlerden de şikayet geldi.
Yalnızca uygun bir strateji bulmamız gerekiyor.
Onun için.
Kızdığı zamanların bilincine varması
ve daha iyi başa çıkabilmesi için.
Sonra ona hedefler belirlemeliyiz.
Kolay değil. Biliyorum.
Çay içer misin?
Hayır.
Sana bir şey söyleyebilir miyim?
Tabii ki.
Becky, kızım, Ryan doğduktan hemen sonra öldü.
Evet, sanırım bunu biliyordum.
Altı haftalıktı.
Onu aslında hiç istemedi.
Ama zamanında müdahale edemedi.
Ben hamile olduğunu bilmiyordum
ve o da hamile olduğuna inanmayı reddetti sanırım.
Sanırım kafasında bunlar dönüyordu ve...
- Seni sıkıyorsam söyle. - Beni sıkmıyorsun.
O aslında...
O...
Tecavüze uğramıştı. O...
Tepkimden korktuğu için bana söyleyemedi
polise bildireceğimden korktu.
Tanrı biliyor ya bunu yapmazdım,
katlanamayacağı bir şeye onu...
Kocam onu bulduğunda...
yatak odasında kendini asmıştı.
Kocam için üzüldüm. Ben ceset görmüştüm, o görmemişti.
Ryan'a göz kulak olmak zorundaydım.
Zorunda değildim,
ama başka bir alternatif düşünemiyordum, bilirsin ya?
Bebeğin suçu değildi...
Bunu o istememişti, değil mi?
Tamamen masumsun ve kimse seni istemiyor.
Ben değil, ama Richard,
kocam, ona dayanamıyordu.
Aynı evde olmaya dayanamıyordu.
Neden bunları anlatıyorum bilmiyorum ama elimden geleni yapıyorum.
Onun için. Her zaman yaptım.
Kimse bunu sorgulamıyor Catherine.
Hayır. Bekle, sana neden anlattığımı biliyorum.
Baba.
- O hiç... - Yakalandı mı? Hayır.
Hayır ve hiçbir şey kanıtlayamazdım. Artık çok geçti.
Ama o kim, biliyorum.
Sekiz yıldır hapisteydi.
Uyuşturucu tedarik etmekten, Becky yüzünden değil.
Hayır. Hayır, onun cezasını çekmedi.
"Onun lafına karşılık onunki, rıza göstermiş olabilir, kim bilir,
belki ikisi de sarhoştu" denecek şey değildi.
Acımasızdı. Acımasız bir saldırıydı.
Ama kızım kim olduğunu biliyordu. Adını yazıp öyle...
Ryan'ın da bir şekilde babasına benzemesinden korkuyorum,
öyle olmaya mahkum, değil mi?
- Hayır... - Ama, hayır, haklısın,
yok saymak bunun bitmesini sağlamayacak.
Üzerimi değiştiriyorum, sonra bilgisayar oynayacağım!
- Yemekte pizza var! - Oley!
Mükemmel.
Alo?
Merhaba.
Bu gece yine Rotherham'a gitmek ister misin?
İyi misin?
Ben sadece...
artı ve eksileri tartıyorum.
Cezasını kendimiz versek nasıl olurdu diye düşünüyorum.
Kötü yanı, haliyle, yakalanmak olurdu.
Muhtemelen.
Bilmiyorum. Onu hallettikten sonra daha iyi,
daha farklı hissetmemek en kötüsü olurdu.
Niye hissedesin?
Onu geri getirmeyecek ki?
Bunu takıntıya dönüştürmemeye çalış.
Catherine.
O aşağılık bir herif.
Pisliğin teki.
Günün birinde hak ettiği cezayı bulacak.
Bu olacak.
Diğer yandan, en iyi ihtimalle,
en boktan ayakkabının tabanıyla, parçalanan testislerini çamura
gömmekten büyük zevk alırdın.
Sonra da beş para etmez cesedini çürümesi için
kimsenin ziyaret edemeyeceği
derin olmayan bir mezara gömerdin.
Eminim bu kendimi daha iyi hissettirirdi.
Birazcık.
Alo?
Ashley, merhaba, ben Kevin.
Ashley?
Ben Kevin.
Alo?
Evet, bak, düşünüyordum da,
bence bu iş... Bence bunu yapmamalıyız.
Sanırım boyumdan büyük bir işe...
Sanırım Nevison'un ne kadar...
Beni arama Kevin.
Ne cep telefonumdan ne sabit hattan.
- Cumartesi görüşürüz. - Hayır Ashley, dinle...
İşler ters giderse polis tüm aramaları takip edebilir,
tüm aramalar, bu yüzden biraz sabret ve beni arama.
Ama Ashley...
Ashley!
Siktir!
Siktir! Siktir! Siktir! Siktir!
- Geri zekalı! - Üzgünüm!
Aptal!
Bu iyi bir fırsat olurdu.
Bu iyi bir fırsat değildi.
- Ne yaptığını bilmiyorsun. - Ne yaptığımı biliyorum.
Ben süreyim.
Sen sürmüyorsun. Ben süreceğim.
Resepsiyonda biri var
"gerçek bir polis memuruyla" konuşmakta ısrar ediyor.
Adını söylemiyor, neyle ilgili olduğunu da,
ama biraz üzgün görünüyor.
- Günaydın. - Evet...
Yardımcı olabilir miyim?
Tamam...
Nereden başlayayım?
Ben...
Tamam, siz...
Ben bir polis yüzbaşısıyım. Bu...
Todmorden'a kadar sürmek istemiyorsan, senin için en iyisi bu.
Hayır, hayır, tamam.
Böyle başladı.
Patronumdan geçen gün zam istedim, maaş zammı,
ve olan şu ki, kızım, kızıma şey teklif ettiler...
Tamam, bu...
Buraya suç bildirmeye mi geldiniz Bayım...
Hayır, hayır, hayır...
Böyle bir şey değil...
Tanıdığım bir adam var ve o...
Onun her zaman biraz üçkağıtçı olduğunu düşünmüşümdür.
- Dürüst olmam gerekirse ve... - Neler oldu?
Hiçbir şey! Hiçbir şey olmadı. Henüz hiçbir şey olmadı.
Adınızı alabilir miyim?
Ben...
Kullandığınız bir ilaç var mı?
Çay ister misiniz?
Oturup düzgünce konuşabiliriz.
Bunu yapmak ister misiniz?
Beyanda bulunmak ister misiniz? Yazmak ister misiniz?
- Bu işe yarar mı? - Burada...
- Hayır, hayır. - Tamam, bak ne diyeceğim.
Kapıdan çıkıp sola dön,
bir sonraki kapıya doğru sokakta beş metre git,
oradan kapıyı açarım ve ofisime gelebilir,
en baştan başlayabilirsin. Olur mu?
Devam et.
Ahmak.
Ah, Tanrım, gerçekten üzgünüm.
- Çok gerizekalıca bir şey! - Gerçekten çok üzgünüm.
- Çok yakından sürüyordun. - Evet.
Muhtemelen düzgün bir sigortan da yok, değil mi?
- Evet, hayır, sigortalıyım. - Güzel!
Suçlu olanın sen olduğunu kabul ettiğimizi varsayıyorum.
Diğer yandan,
hız bakımından biraz garip sürüyordun, değil mi?
Önündekine bakmıyor olman benim suçum mu yani?
- O orospuyu buraya getir! - Ne yapıyorsun?
Ne yapıyorsun? Ne yapıyorsun?
Hayır!
Kes sesini!
Çekil üzerimden! Çekil üzerimden!
Haydi.
Kıpırdanmayı bırak.
Kıpırdanmayı bırak!
Hareket etme.
Ayaklar.
Orada görüşürüz.
Canımı sıkma seni küçük piç,
yoksa memelerini keserim.
Çantasını alalım.
Hayır, onu bırak.
Bu telefonu çiftliğe, Ashley'ye götürmeliyim.
Ne?
Ne söylediğinin farkında mısın?
Siktir!
Beni duymuş olamaz. Kafasında çanta vardı, sızlanıyordu.
- Hiçbir şey duymuş olamaz. - Geri içeri gitmeyeceğim,
senin gibi gerizekalı bir ahmak yüzünden.
Bu yüzden, gelecekte her zaman, ama her zaman,
ağzını açmadan önce,
iki kere düşün yoksa sikini koparıp kıçına sokacağım.
Hiçbir şey duymadı.
Nasıl gittiğine dikkat et.
Chipping Norton'lılar kapıyı kırıp içeri girmiş, bu salak
o zaman ne halt ettiğini o zaman anlamış.
Ben olay yerine vardığımda
çoktan gitmişlerdi, sadece bileklerine kadar inmiş
pantolonuyla o kalmıştı,
bilirsin, kıç hizasına gelen
düşük belli kotlardan giyiyordu.
- Çavuş? - Sonra konuşuruz.
Merhaba küçük kuşum.
Nev ile mi görüşüyorum?
Olabilir.
Nevison Gallagher?
Evet.
Nasılsın Nevison Gallagher?
Kiminle görüşüyorum?
Bana şu şekilde hitap edebilirsin...
Tanrı.
Peki kızımın telefonuyla ne yapıyorsun Tanrı?
Telefonu ondan ödünç aldım.
- Ben ve arkadaşlarım. - Pekâlâ, neler oluyor?
Beni çok dikkatli dinle Nevison, çünkü tekrarlamayacağım.
Sevgili küçük kızın elimizde,
çok hassas bir pozisyonda,
ve polisi bu işe karıştırmayacağız, tamam mı?
İyi bir adam gibi, sadece senden isteneni yaparsan Nevison,
ona kötü hiçbir şey olmayacak.
Sen kimsin?
Küçük Annie'nin başına kötü hiçbir şey gelmeyeceğini garanti eden kişiyim.
Araba anahtarlarını alıp
arabanın yanına gitmeni istiyorum.
Yavaşça. Acele etme. Kimseyle konuşma.
Yirmi dakika içinde tekrar arayacağım.
M62 doğu yolundaki Dewsbury Moor Hizmetleri'ni biliyorsun.
Kapısının hemen önünde iki telefon kulübesi var.
Soldaki. 20 dakikan var.
Tek başına gelmeni istiyorum.
Bir saniye bile polis veya şüphelendirecek
bir şey görürsem,
hayatın boyunca pişman olursun.
Alo? Alo?
Bakire misin?
- Alo? - Kevin, benim, Nevison.
Buna inanmayacaksın.
Gerizekalı şerefsizin teki Annie'mizi kaçırmış,
ve bir milyon pound istiyor.
- Bir milyon mu? - Gerçekten, çok ciddi.
- Tamam, pekâlâ... - Bulabilir miyiz?
Bu kadar parayı iki günde bulabilir miyiz?
- İki gün mü? - Nakit olarak,
bankanın kara para akladığımızı düşünmeyeceği şekilde.
Pekâlâ, Ben... Biz... Hesaplara bakabilirim...
Bunu yapmak zorundayız, parayı bulmak zorundayız,
çünkü bu şerefsiz orospu çocuğunun niyeti ciddi.
Helen'a ne diyeceğim?
Helen'a ne diyeceğim Kevin?